zondag 24 januari 2010

Voorlezen

We zijn in Lelystad begonnen aan de klassenbezoeken van groep 3. Behalve dat er soms maar heel weinig kinderen lid van de bibliotheek zijn ( laatst in een klas maar 2 van de 19), wordt ik ook triest van de lage score als ik vraag wie er wel eens wordt voorgelezen( die was in deze klas 0). We moeten nog erg veel doen om ervoor te zorgen dat kinderen van hun ouders wat meer bagage meekrijgen. Heel veel ouders houden direct op met voorlezen zodra het kind een paar woordjes kan lezen. Of ze zijn er misschien nooit aan begonnen omdat ze zelf ook niet lezen. Ik ben moeder van een zoon met dyslexie en andere ingewikkelde leerproblemen, maar dankzij het voorlezen was hij altijd de beste van zijn klas in het speciaal onderwijs als het om lezen ging. Ik lees hem nu op zijn 14de nog steeds voor en hij geniet er nog steeds enorm van.

De nationele voorleesdagen moeten we dus zeker elk jaar aandacht geven. In het persbericht van de CPNB leek het in de rest van Nederland een stuk minder slecht, volgens hun cijfers leest 8 van de 10 ouders hun kinderen voor http://www.cpnb.nl/index2.html. Of is het zo dat van de ouders die voorlezen 8 van de 10 dat doen voor het slapen gaan, en 2 van de 10 op een ander tijdstip. Uit een ander onderzoek bleek dat het erg slecht gesteld was met de taalbeheersing van van de Lelystadse kleuter die aan zijn schoolloopbaan begint, en dat geldt voor zowel allochtone als autochtone kinderen. Ik ben bezig in het boek Lelystad van Joris van Casteren en als je die verhalen leest begrijp je wel iets meer van de oorspong van bepaalde problemen in Lelystad. Maar ik ben toch erg nieuwsgierig naar jullie ervaringen. Hoe is het in de rest van de polder, vragen jullie de kinderen van groep 3 wel eens of ze worden voorgelezen?